دوستت دارم
نوشته شده در  سه شنبه ششم اسفند 1387ساعت 11:10 بعد از ظهر توسط سهیل

روز عشق مبارک
نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم بهمن 1387ساعت 0:8 قبل از ظهر توسط سهیل

من خیلی غصه دارم
نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387ساعت 10:47 بعد از ظهر توسط سهیل

تو بانوی قلبم هستی
You're The Lady Of My Heart You're my teacher, I come to school I love you, baby Sometimes I'm right and then a fool Oh, be my lady It's not a game I play with you Darling I know, 'cause I know the golden rule Do what you want - be what you are You're the lady of my heart Oh come, oh come to me I was lonely I was so lonely I never break apart The loving feeling My sense is reeling You're the lady of my heart Sometimes we win, sometimes we lose I love you baby Sometimes we sin, I always choose You're my lady Always forgive what I have said Darling, I know We'll hold together come what made تو بانوی قلبم هستی   تو آموزگار من هستی که من به مدرسه می آیم عزیزم دوستت دارم گاهی خوبم  و گاهی نادان آه بانوی من باش این بازی نیست که با تو بازی کنم عزیزم میدانم زیرا آن قانون طلایی را می شناسم آنچه میخواهی انجام بده همان گونه باش که هستی تو بانوی قلبم هستی آه بیا آه نزد من بیا من تنها بودم خیلی تنها بودم هرگز در هم نمیشکنم احساس عشق احساس من واقعی است تو بانوی قلبم هستی گاهی میبریم گاهی میبازیم عزیزم دوستت دارم گاهی خطا میکنیم اما من هیمشه برمیگزینم تو بانوی من هستی همواره هر چه خواسته ام به من بخشیده ای عزیزم میدانم در کنار یکدیگر خواهیم بود هر چه بادا باد
نوشته شده در  یکشنبه بیستم بهمن 1387ساعت 3:23 بعد از ظهر توسط سهیل

قیامت
نوشته شده در  سه شنبه سوم دی 1387ساعت 2:32 قبل از ظهر توسط سهیل

غریبه
نوشته شده در  سه شنبه سوم دی 1387ساعت 2:17 قبل از ظهر توسط سهیل

تقدیم با عشق
نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم آبان 1387ساعت 10:8 بعد از ظهر توسط سهیل

سرنوشت من و چشمهایت
سرنوشت من و چشمهایت ایکاش در چشم هایت تردید را دیده بودم یا از همان روز اول از عشق ترسیده بودم ایکاش آن شب که رفتم از آسمان گل بچینم جای گل رز برایت پروانگی چیده بودم گل را به دست تو دادم حتی نگاهم نکردی آن شب نمی دانی اما تا صبح لرزیده بودم آن شب تو با خود نگفتی که بر سرمن چه آمد با خود نگفتی ز دستت من باز رنجیده بودم انگار پی برده بودی دیوانه ات گشته ام من تو عاشق من نبودی و دیر فهمیده بودم از آن شب سرد پاییز که چشم من به تو افتاد گفتم ایکاش شب ها هر گر نخوابیده بودم از کوچه که می گذشتیم حتی نگاهم نکردی چشمت پی دیگری بود این را نفهمیده بودم آن شب من و اشک و مهتاب تا صبح با هم نشستیم ایکاش یک خواب بد بود چیزی من دیده بودم تو اهل آن دوردستی من یک اسیر زمینی عشق زمین و افق را ایکاش سنجیده بودم بی تو چه شبها که تا صبح در حسرت با تو بودن اندوه ویرانیت را تنها پرستیده بودم وقتی صدا کردی از دور با عشوه ای نادرت را آن لهجه نقره ای را ایکاش نشنیده بودم انگار تقصیر من بود حق با تو و آسمان است وقتی که تو می گذشتی از دور خندیده بودم اما به پروانه سوگند تنها گناهم همین ست جای تو بودم اگر من صد بار بخشیده بودم باید برایت دعا کرد آباد باشی و سرسبز ایکاش هرگز نبینی چیزی که من دیده بودم اندوه بی اعتنای چه یادگار عجیبی ست اما چه شب ها که آن را از عشق بوسیده بودم حالا بدان تو که رفتی در حسرت بازگشت یک آسمان اشک آن شب در کوچه پایشده بودم هر گز پشیمان نگشتم از انتخاب تو هرگز رفتی که شاید بدانم بیهوده رنجیده بودم حالا تو را به شقایق دیگر بیا کوچ کافیست جای تو بودم اگر من این بار بخشیده بودم فروغ فرخزاد
نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم آبان 1387ساعت 10:10 بعد از ظهر توسط سهیل

شما در قلب من هستید
نوشته شده در  یکشنبه پنجم آبان 1387ساعت 0:46 قبل از ظهر توسط سهیل